Mosambiek

We were involved at Iris Global Ministries Children Centre, Zimpeto, Maputo in Mozambique from 2013 till 2015.
Ons was betrokke by Iris Global Ministries Children Centre, Zimpeto, Maputo in Mosambiek van 2013 tot 2015.

23 – 29 Desember 2013

Posted on by Petrus van der Merwe
Dit is die week van Kersfees. Sondag is daar geskenke aan almal gegee wat in die kerk was en in die gemeenskap woon. Maandag word daar ook ’n ete gegee vir 100 kinders van Hulene.
Maandag doen ons wat gedoen moet word en kry alles wat nodig is in Komatipoort. Ons arriveer so 1 uur by die grens en gaan vinnig deur SA-kant, in Mosambiek-kant sukkel ons met parkeerplek en die tou is redelik lank maar ons is so na 30 minute deur en oppad. Van die mense wat ons by die grens raakloop sê dit is baie stil by die grens in vergelyking met die vorige jare. Hier in Mosambiek  is die winkels en verkeer net so besig kort voor Kersfees soos in SA.
Dinsdagmiddag bedien ons, sendelinge, die sentrum se personeel met middagete waarna hulle huistoe is, behalwe die wat aandiens is. Dinsdagaand is daar opvoerings en sing ons ‘carols’ in die kerk en daar word afgesluit met ‘carols at candle light’ wat ons laat bontstaan met die kleintjies om te kyk dat hulle nie mekaar aan die brandsteek nie. Dinsdagaand is al die sendelinge uitgenooi na die sentrumbestuuders se huis vir verversings waar elkeen ’n geskenk ontvang.
Woensdagoggend, Kersfees, die sentrum bestuurders gaan van camarata na camarata en wens almal geseënde Kersfees en deel van die geskenke pakkies uit aan die kinders. Ons is weer die laaste op die program. Die kinders raak verveeld met die wag en dis baaaie warm en dit is ’n taak om almal bymekaar te hou. Nadat almal hul geskenke gekry het, eet almal weer in die eetsaal saam. Kersaand het die sendelinge, en die drie besoekers, ’n ete saam waar elkeen iets gemaak het vir die ete. Daarna was dit die geskenk uitruil storie. Dit het so gewerk, elkeen moes ’n geskenk van so R100.00 bring. Ons het elkeen ’n nommer gekry en dan kry elkeen ’n beurt om ’n geskenk te gaan kies. Die reël is, as jy aan een geraak het moet jy daardie geskenk neem en voor almal oopmaak. Jy hoef nie ’n geskenk te vat op die tafel nie, jy kan ook ’n geskenk neem by iemand wat reeds ’n geskenk gevat het, as jy dit graag wil hê. Nadat ’n geskenk vir die derde keer ’n nuwe eienaar het, is dit gevries, dan kan dit nie weer “gesteel” word nie. Daardie persoon kan dan weer ’n geskenk gaan haal by iemand of van die tafel af. Dit veroorsaak nogal snaakse kommentare en aanbiedinge as iemand nie het wat hy wil hê nie, en iemand probeer oorhaal om sy geskenk te “steel”.
Donderdag is ons besig om gereed te maak vir die 8 kinders wat oorskuif na ons camarata, die volgende dag is die groot dag. Die kinders wat oorkom is tog te gretig en bly om ons draai. Ons reël vir 3uur, maar daar daag ’n kerk groep op wat die kinders kom bederf met eetgoed, speelgoed en ’n opvoering en dit skuif alles aan tot na hulle weg is. Hulle is goed bederf deur die groep en kry toe nog springmielies en koeldrank as afskeid voordat hulle oor beweeg na camarata 4. Daar word hulle met ’n handeboog en singery verwelkom en kry nog chippies voordat hulle vir hul ’n bed kan kies. Daarna is dit tyd vir aandete en dis hul eerste ervaring om saam met die ander in die eetsaal te eet. Dit lyk of alles goed verloop en hulle het ’n rustige nag.

Dit is ook Catherine se laaste aand en haar ma-hulle is hier om haar te kom haal en ons braai die aand saam. Saterdagoggend kom groet hulle en ry terug Suid –Afrika toe.

Optreedes Dinsdagaand

Carols by candle light

Uitdeel van presente in dorm

Ete Kersaand

Besoek deur ‘n kerk en opvoerings

Skenkings deur die kerk

Intrek van nuwe kinders


16 – 22 Desember 2013

Posted on by Petrus van der Merwe
Maandag gaan  hulle verdere werk aan die badkamer soos met pleisterwerk, verskuif die venster en doen van die loodgieterwerk. Dit hou ons besig, ons moet kort- kort daar wees om seker te maak alles word reg gedoen.
Woensdag vroegaand is ons met die bus weg om ‘Home Group’ by oud sendelinge van Iris, wat nou hul eie ding in Matola doen, te gaan hou. Die besoek is ’n jaarlikse instelling om kersliedere te sing en ons word erg bederf met heerlike eetgoed. Ons geniet die aand en besef die verskille tussen nasionaliteite toe ons die liedjies van die verskillende lande sing, waarvan baie vir ons vreemd is.
Ons word gevra om vir die Mosambiekse leiers by die sentrum ’n kersete in die vorm van ’n braai aan te bied Vrydagmiddag. Dus, Donderdag word hoofsaaklik bestee aan die aankope en voorbereiding vir die ete. Saam met alles moes ons die tuin in ’n aanvaarbare toestand kry, want dit is waar die ete voorgesit word. Dit het beteken ons moes die kinders uit die mafuraboom (rooi essenhoutboom) hou, want hulle breek die takke om die vrugte in die hande te kry en met die afspring bly daar dan ook nie veel van die gras oor nie. Vrydag was die braai en alles daarmee saam en die middag vat ons af na alles afgehandel is.
Na die tyd gee ons vir die drie wat gehelp het om die blare van die twee bome op te tel, die tafels en stoele skoon te kry en reg te sit, hulle vleis wat ons vir hulle eenkant gehou het. Dis nogal ’n storie, hulle kon nie wag vir die vleis nie.  Die kombuis het van die kos voorberei en sou dit wat oorgebly het, kom haal.
Teen 16:15 is hulle nog nie hier nie en ons laat die ‘educator’ weet om die dorm te bring om dit te kom eet. Hulle eet elkeen ten minste vyf groot opskeplepels rys.
Chaterine het so ’n maand gelede gevra of sy haar afskeid ook in die tuin kan hou. Sy wil ’n koek en tee piekniek hê. Ons beplan dit en sy sê dat sy van verrassings hou en dat sy nooit dit kry nie. Dus beplan Alta toe vir haar ’n paar dinge om as verrassing te dien. Ons kry ’n boekie en vra almal om vir haar ’n boodskap na ons toe te stuur en stel die boekie saam met allerhande dinge wat by haar herinneringe sal oproep. Sy is baie opgewonde toe sy die boekie kry.
Ons moet Peet gaan haal om by ons te kuier vir die Kerstyd en het beplan om Sondagoggend te ty, maar hoor dis baie besig en besluit toe om dadelik te ry en eerder in die aand te wag as  in die hitte van die dag. Dit is toe heel rustig toe ons by die grens kom en was ons vinnig deur.

Sondag ontstaan daar ‘n brand in ‘n ‘container’ waarin Bybels, skoene(’n skenking van so ’n paar weke terug) en matrasse gebêre word. Die ‘container’ is deel van die grens en die gemeenskap het vuilis teen die ‘container’ aan die brand gesteek, wat die goed binne laat begin smeul het. Die brandweer was driemaal hier om die brand te blus wat telkens weer op gevlam het. En so is daar toe ook vir hulle gebid  en Bybels aan hulle gegee. So word die ramp toe ’n geleentheid om die Woord uit te dra.
Die week wat kom is baie bedrywig en die kleiner seuntjies kom oor na camarata 4 toe. Bid asseblief dat alles glad verloop en dat hulle goed sal aanpas en die groottes hulle sal aanvaar en nie boelie nie.



9 – 15 Desember 2013

Posted on by Petrus van der Merwe
’n Familielid van een van die sendelinge hier, het foto’s gesien van die vorige Kersetes en het besluit om fondse in te samel om met hierdie Kersete te help. Wat dit so uniek maak, is dat hierdie familielid ’n seun van so 10 jaar is wat kanker het en as gevolg daarvan alreeds sy regterbeen verloor het. Hy het besluit om aan ’n een kilometer padwedloop deel te neem met krukke en die hoop dat hy sal klaar maak en so 300 dollar daarmee in te samel. Hy het klaar gemaak, was nie die laaste oor die lyn nie, en 2000 dollar ingesamel vir die ete.
Maandag trek ons kinders oor na die Bybelskool se dorm, sodat hulle dorm se badkamer oorgedoen kan word. Die kinders vind dit baie avontuurlik en iets om te doen en nuwe terein om te speel. Die volgende oggend is daar begin met afbreek en uitslaan van mure, nuwe deuropeninge ens. En teen 12:00 was hulle klaar daarmee en het hulle al begin met die bou van die mure waar dit moet kom. Dit lyk of die terug trek nog voor Kersfees sal wees.
Daar is tans net SA besoekers hier en hulle is in verskillende groepe hier, dis besonders. Ons nooi hulle uit vir ’n bring-en-braai by ons Saterdagaand. Hulle is so 8 en 5 is pas gegraduere dokters of besig met mediese studies. Dit het die gevolg gehad dat daar redelik medies gesels is en party van die nie-mediese groep het met tye erg gebloos oor dit wat bespreek is. Een wat nou net klaar gemaak het, het onomwonde verklaar, dat as daar na die menslike liggaam gekyk word en die ingewikkelde werking van elke deeltjie van die liggaam, moet daar ’n God wees wat die mens geskep het en kon nie deur ’n ‘big bang’ tot stand gekom het nie. Hy het verder sy stelling verdedig, dat wetenskaplikes kon selle soortgelyk aan menslike selle skep, maar kon nie dit lewe gee nie.
Wel, ons het tot laat lekker gekuier (dis nou vir ons twee). Hulle was baie dankbaar en het ook vir ons gebid voor hulle terug is na hulle kamers.
Hier oor die Kerstyd gaan baie kinders na hulle families toe of na vriende wat hulle uitnooi, wat nogal ’n hoogtepunt vir hulle is. Ons het ’n lys gekry van wie mag uitgaan, na wie toe en wie nie. Die wie nie mag uit gaan nie, is die wie geen familie of vriende het nie, voorheen mishandel is of mediese behandeling ontvang. So het ons seun wat kanker het en behandeling kry, se ouma skielik na 2 jaar opgedaag en wou hom vir ’n tydlank saamneem. Ons kon hom egter nie laat gaan nie, weens sy behandeling en om te voorkomend dat hy infeksies kan optel by ander, sy ouma is reeds ook siek. Hoewel die leiers aan hom verduidelik het wat die situasie is, is hy nie vir hulle kwaad nie, maar vir Alta en die verpleegster. Sy hart was baie seer dat hy nie kon gaan nie, hy het baie daarna uitgesien en ons was saam met hom hartseer.
Bid asseblief vir die glad verloop van die reëlings en die inskakeling en aanpassing van die jonger seuntjies wat net na Kersfees deel word van Camerata 4.

Bid asseblief ook vir die kinders se hartseer en gemis aan ’n familie wat omgee en wys dat hul omgee.

Die kuier Saterdagaand

Die badkamer
Wanneer daar nie ‘n trapleer naby is nie.

2 – 8 Desember 2013

Posted on by Petrus van der Merwe
Maandagmiddag heet ons die nuwe missionaries welkom wat Donderdagaand gekom het. Dis ’n gesin en die dogter van die base wat vir ’n jaar gekom het. Sy is ’n verpleegster en hulle het 2 dogtertjies.
Dis ’n koel reënirige week, veral in die nagte reën dit en dan slaap mens baie lekker.
Almal is bedrywig met die regmaak van die Kersgeskenke vir die kinders en ander voorbereidings daar rondom.
Woensdagaand se Home Group is ‘n ‘worship’-aand met mense wat vantevore hier was, en waarvan ons baie hoor, maar nog nie ontmoet het nie. Hulle bly nog in Mosambiek en doen opleiding met mense in verskillende rigtings en die man is  ook die bestuurder van ‘n ‘cashew nut’ fabriek hier.
Donderdag het ons vergadering, die camarata se badkamer moet opgegradeer word en die koste moet bereken word en die kontrakteurs kom kyk wat alles gedoen moet word sodat hulle kwotasies kan gee. Ons ry later deur Marloth toe en kom Maandag terug.
Ons het behoefte vir ’n paar gebede:
·        Ons kry klein seuntjies 27 Desember, vanaf ’n ander camarata, bid asseblief dat hulle opgewonde oor die verskuiwing sal wees en dat dit glad sal verloop en die groot seuns hulle oor die kleiner seuns sal ontferm.
·        Dat die badkamer veranderinge sal deurgaan soos beplan, dis regtig baie nodig. Dat die kwotasies billik sal wees en dat dit afgehandel sal wees voordat die klein seuntjies hul intrek moet neem. (Die ou teëls val oral af en die toilette het vervanging nodig. Daarby wil die Sosiale dienste hê dat die ‘educator en tia (skoonmaker) hul eie badkamer moet hê.)
·        Bid asb ook dat ons geduld sal hê met die kinders (die vakansie is nog 7 weke lank voordat hulle skole weer begin)

·        Dat ons Portugees sal verbeter sodat hulle ons en ons hulle beter sal verstaan.

25 November – 1 Desember 2013

Posted on by Petrus van der Merwe
Die kinders is nou al ’n maand met vakansie en hou hul besig met karretjies maak uit bottelproppies, draad en riet (keniso), speel hopscotch as die sand nat is en albasters. Verder eet hulle groen mangos en die Mafura-vruggies (Rooi Essenhout) begin ryp word en nou soek hulle gedurig suiker om die te eet. Saam met dit val een van die kinders uit die Mafura boom in ons tuin. Die beskerm-engeltjies werk hard en hy kom niks oor nie.
Om hulle besig te hou word daar uitstappies gereël so 1 keer ‘n week en vasvrae gehou en toe wen Camarata 4 die Bybelvasvra Woensdagmiddag. Ons is heel trots op hulle, gewoonlik is hulle net in die moeilikheid.
Home Group is Woensdagaand by ons, die sendelinge is uitgedun, maar ons het die afgelopetyd ’n nuwe inwoner in die huis wat elke aand huis toe kom, ’n rot. Wat toe ook Home Group kom besoek. Hy is baie gesondheidsbewus, deur ons mango’s, papaja en tamaties te eet. Woensdagaand met afsluiting lees Petrus ’n gebed voor en waar die gebed sê “We are feeble in heart, but with You there are help” gil Catherine, wie se oë nie toe was nie, toe die rot verby haar hardloop die kamer in. Na almal weer tot ruste kom gaan Petrus voort met die gebed wat met die volgende woorde aangaan “we are restless, but with You there is peace”, noodeloos om te sê almal het weer geskater. Dit het ’n rukkie gevat voor ons die gebed kon afhandel.  
Donderdag begin dit reën en dis nogal koelerig. Hier is ’n besoeker wat Vrydag terug is huistoe in Switserland en behalwe dat sy reeds koud kry met die koeler weer hier, sy sê die temperatuur verskil is tans 40° tussen hier en Switserland, sy gaan ’n bietjie sukkel om weer in Switserland aan te pas.
Sondag vra ’n Mosambiekse vrou om voor in die kerk te sing uit dankbaarheid, want haar man sou op die vliegtuig, wat Vrydag in Namibie geval het, gewees het, maar daar het iets voorgeval en hy het toe nie gevlieg nie.

Alta het toe toegegee om die toesig oor die naaldwerk-afdeling oor te neem en staan nou die babatjies en biblioteek af.

18 – 24 November 2013

Posted on by Petrus van der Merwe
Sondagaand het Alta gou gaan kyk dat alles reg is vir die nag by die babas en terwyl  sy nog daar is kom daar ’n nuwe baba aan. Dis ’n noodgeval, die ma is in die hospitaal, omdat die pa haar geslaan het, nadat sy hom gekonfronteer het omdat hy met ’n ouer kind van hulle gelol het en hy is nou in die tronk. Later in die week hoor ons dat die ma se duim geamputeer moes word en ’n week later is die baba nog steeds hier.
Die verkiesing verloop so ver ons weet rustig en kalm, ons het weg gebly uit die strate, maar het ook niks gehoor nie.
Die kinders hou ons besig. Een het gevra dat hy ‘n matjie vir voor die bed wil hê en Alta sê  dan moet hy dit self maak. Alta doen die lappies se sny werk en die tia’s doen op die ou end meeste van die werk. In die week sien ons dat van die ander tia’s ook saam sit en lappies knoop aan die matjies. Almal wil nou matjies maak en gaan vra by die kombuis vir uie sakkies om dit te kan doen. Alta vra  afval lappies by die naaldwerkkamer.
Donderdag word ons gevra vir ’n vergadering by die bestuurders. Petrus se goed word bespreek en Alta se take en die camerada. Daar gaan gekyk word om die badkamer van die camerada oor te doen voor ons die nuwe seuntjies op 27 Desember kry. En Alta word gevra om te kyk of sy kans sien om toesig oor te hou in die naaldwerkkamer. Dit lyk nie of dit net ’n vinnige half uur ’n dag gaan behels nie, veral aan die begin sal dit meer tyd neem tot dat  ons seker is, wat en hoe alles werk. Sy sal een van haar ander huidige pligte moet afstaan en hier lê die moeilike besluit.
Ons het belowe om meer van Kenssane te vertel. Kenssane het Woendag 2 jaar oud geword. Almal is so dankbaar dat sy wel so goed gevorder het, selfs die operasie letsel is amper nie meer sigbaar nie. Sy het by die sentrum gekom as ’n klein babatjie wat ’n hart kwaal het en is boonop ’n Down Sindroom-kindjie. Sy was stadig met ontwilleling en het nie die vermoë gehad om haar tempratuur te beheer nie. Die mediese dienste het gesê sy moet 6kg weeg voordat hulle haar kan opereer vir haar hart probleem en dit het ongeveer 15 maande geneem om haar daar te kry. Met baie moeite en spesiale diëte het sy uiteindelik daar gekom en is die goedkeuring gekry. Die hart-hospitaal sal die operasie gratis doen, dit het toe 26 Junie gebeur. Onthou jul nog die bloedskenkingstorie,  nou dit was vir haar. Sy het pragtig gevorder na die operasies en is ook so ’n maand of wat gelede oorgeplaas na die Babahuis. Alta het haar een middag die week saamgevat om in die ‘nuresry’ te gaan kuier. Die tia’s was verstom, en het haar bekyk soos ’n mens ’n pas gebore baba bekyk, want sy het nou vet wangetjies en haar maer beentjies het nou kuite, sy lag en gesels en klap handjies, gee drukkies en soentjies vir die tia’s en geniet die bekende speelgoed en bekyk die nuwe babas as of sy vir hulle iets wil sê. Sy is ’n voorbeeld van baie verhoorde gebede vir haar sedert sy hieraan gekom het vir die eerste keer. Mens staan elke keer verwonderd oor haar vordering sedert die operasie, ook hiervoor was daar baie gebede wat nogmaals verhoor is.
Ons gaan nog kleiner seuns in die dorm kry, 27 Desember is beplande datum. Ons vra asseblief dat julle sal bid vir die oorgang, dat alles goed sal verloop, dat hulle gou sal aanpas en dat die ander kinders in die camerada hulle sal aanvaar en baie mooi met hulle sal werk. Ook dat ons en die tia’s en ‘educators’ die geduld en wysheid sal kry om hulle reg te hanteer.

11 – 17 November 2013

Posted on by Petrus van der Merwe
Die week gaan vinnig, die kinders wil kort-kort iets sê of  hê of doen of stry, hulle is al met vakansie sedert 25 Oktober, en ons kry nie alles gedoen wat ons moet, met al die onderbrekings, nie.
Vrydag vat ons die seuns strand toe, net die kleintjies – die grootes het nie belang gestel nie. Dit is lekker warm en die see is ook warm, uitnodigend om te swem, maar die water en strand is te vuil. Nadat die kinders gestort het, bak ons koek vir Saterdag se partytjie.
Saterdag trek ons weer ’n sendeling, hierdie keer Maputo stad toe, waar sy nou gaan werk in ’n sendeling-gastehuis. Hier het ons die eerste keer gehoor, daar bestaan so iets en later verneem ons, daar is oral in die wêreld sendeling-gastehuise, ook op Madagaskar (dit klink lekker, miskien stuur die Here ons eendag ook om in ’n gastehuis daar te gaan werk). Na die trek afgelaai is, gaan koop ons die nodige vir die volgende week of so, aangesien dit stem-week is wil ons nie onnodig rondry nie. By die huis gekom, swerm die kinders agter ons aan al van die skool af, om partytjie te hou. Hulle dek die tafel en dra alles uit en ons is reg om te begin binne 10 minute.
Sondag  word daar in die kerkdiens gebid vir die sendeling wat weggaan na die gastehuis, sy het hier in die ‘nursery’ gewerk en hulle laat al die kleintjies wat sy na omgesien het voorentoe kom, ook Kenssane die Down sindroom dogtertjie wat die hart operasie gehad het. Sy lig haar handjies en glimlag breed vir die betrokke sendelingen sit op haar skoot terwyl almal om hulle saamdrom om te bid. So word Kenssane wat by iemand wat voor ons sit tydens die lofprysing, deur ons geniet. Sy is te vriendelik en steek haar duimpies uit dat ons dit met ons duime kan druk en dan glimlag sy breed en gee die persoon wat haar vashou ’n stywe drukkie om die nek. (Sal volgende week meer oor Kenssane sê sy word Woensdag 2jaar oud). Die preek is kort en kragtig, oor die sout van die aarde en lig in die wêreld, Matt5:13-16, 15 minute op die langste. (Peet dit was Fabio wat gepreek het). Sondagmiddag braai ons vleis en neem ons afskeid van ons mede sendeling wat getrek het.
Disipline bly ’n probleem met die kinders, maar ons staan, saam met die toesighouers, vas en sorg dat die reëls nagekom word. Ons het ontdek dat om gehok te wees in hulle kamers vir hulle, net so swaar is as wanneer hulle kos terug gehou word, (wat ons vermy om te doen).

Dit is nou lekker warm hier by ons, die hoogste wat ons sover gehoor het was 44°C en daar word baie water gedrink. Ons het met die water-episode vir ons 80 liter water opgegaar, wat na oordadig baie gelyk het, maar nou wil dit voorkom of ons alles gaan opdrink voor die vervaldatums.


28 Oktober – 10 November 2013

Posted on by Petrus van der Merwe
Die waterbottel probleem was teen Woensdag uitgesorteer en alles was skoon. Die burgermeester het egter eers Donderdagmiddag gekom en soos ons hoor, het dit goed afgeloop.
Vrydag is ons SA toe en Saterdag deur Heidelberg toe om saam met al ons kinders en kleinkinders te kuier en Ouma se verjaarsdag te vier.
Maandag en Dinsdag vaar ons die winkels in, om klere vir die Mosambiek kinders vir Kersfees te koop en vir ons self.
Woensdag ry ons terug Marloth toe via ons vorige tuisdorp en groet gou ’n paar vriende by wie ons kon uitkom. In Nelspruit moet ons ook stop om ’n paar dinge vir Iris en die sendelinge te kry.
Op Marloth rus ons ’n bietjie tot Sondagoggend. Ons ry vroeg genoeg om teen 9 uur op Matola te wees by die Afrikaanse kerk, maar doeane aan SA kant besluit om al die taxi’s deur te gaan en die pad word geblokkeer, wat veroorsaak dat dit meer as ’n uur duur om net deur SA se kant te kom. Ons is gevolglik te laat vir die kerk en ry deur Zimpeto waar ons betyds is vir kerk na die ‘worship’ musiek. Dit lyk of die kleintjies ons gemis het, hulle het almal ons ’n drukkie kom gee in die kerk en selfs van die grootes bly om ons draai.
In ons afwesigheid was daar heelwat veranderinge by die babas. Aline is oorgeskuuf na die ‘Baby House’, want daar het 3 nuwe babas bygekom en daar word vir nog een gewag. Daar is ’n tweeling, Lucas en Sussalia, hulle is 11 maande en ondervoed, maar lyk net so 6 maande oud. Lucas kruip, maar Sussalia sit nog nie. Florida is 17 maande, maar lyk of sy net ’n jaar oud en is ook ondervoed. Hulle het gebede nodig vir aanpassing en gesondheids-verbeteringe en ook sodat hulle ontwikkeliking sal verbeter.

Maandag is ’n vakansiedag, so daar gaan nie veel gebeur nie. 

14 – 20 Oktober 2013

Posted on by Petrus van der Merwe
Maandag met die kom terug stop ons by Celia se kerk in Kumbane om die pompinstalasie af te handel, maar die mense is nie daar nie en ons ry maar weer.
Dinsdagoggend gaan ons weer Kumbane toe en neem die Australiese werktuigkundige se vrou en een dogter saam. Mama Maria de Freritas wys ons hulle tuine, wat hul met reënwater en die boorgat se water nat lei, terwyl Petrus die werk afhandel. Hulle plant so 3 mieliepitte in ’n holte in die sand en bedek dit dan met gras om dit teen die wind en son te beskerm. Ons vra ook uit oor  die plante en tussen ons gebrekkige Portugees en haar soortgelyke Engels verstaan ons mekaar, ons dink. Een  plant mandioca of in Engels is dit cassava, dis ’n struikagtige plant wat ongeveer ’n jaar neem om die lang wortels (of wortel verdikkings) onder die grond te vorm wat dan uitgehaal word en gekook word. Dit het min of meer die  tekstuur van patatas, maar die smaak laat jou tog ook aan aartappels dink. Hulle kook dit met uie, aartappels en tamaties, en as hulle vleis het, kan dit ook by gevoeg word. Die jong blare word ook gekook en die lote van die plant word gebruik om vir die volgende jaar se oes in te sit. Daar groei ook so ’n rankplant wat ons gewoonlik as onkruid beskou en uittrek en sy vertel dat hulle dit ook kook. Alta pluk ’n blaartjie en proe daaraan, dit het ’n soeterige smaak en dit behoort goed af te gaan in ’n slaai.
Kenssane skuif  Woensdag oor na die Baby House, dis ‘n groot mylpaal nadat sy vir amper 2 jaar in die nursary was, sy is volgende maand 2 jaar oud. Dis die kleintjie wat Down Sindroom is en wat vroeër vanjaar die hart operasie gehad het. Ons is so dankbaar vir haar wonderbaarlike vordering sedert die operasie, sy praat en brabbel baie meer, aap alles na en wil net loop, al is haar beentjies nog nie heeltemal instaat om haar gewig te dra nie.
Donderdag gaan soek ons waaiers vir die camerata, daar het ’n skenking daarvoor ingekom, en ons doen ’n paar aankope. Terwyl ons in die kerk is sien ons blitse en hoor donderweer. Ons kry ’n baie welkome bui reën, die stof is weg en om oor die sand te loop, is lekker en dis ook nie so warm nie. Vrydagaand is daar weer donderweer en nog reën val deur die nag.
Saterdag is ’n boek en sop dag met drisselweer die hele dag. En nie een van ons twee kom by die boek deel uit nie. Ons word genooi vir  middagete van ’n tradisionele Mosambiekse gereg, kan nie die naam onthou nie. Dit was nie te min baie lekker, dit was pampoenblare met kokosneutmelk en grondboontjies op rys bedien.

Sondag is ons weer so bevooreg om vir middagete uitgenooi te word en die aand het ons die gesin van Australië genooi om by ons te eet. Hulle is ’n groot seën vir Iris Zimpeto, hy leer die jonges en die Mosambiekse werktuikundig meer oor voertuie en die res van die gesin sit handby in verskillende afdelings.

21 – 27 Oktober 2013

Posted on by Petrus van der Merwe
Dinsdag was Alta se verjaardag, wat stil verby gegaan het, maar die kinders het vir haar gesing en dit was dalk harder as die musiek in die kerk op Sondae. Die Australiese besoekers het die aand kom inloer.
Woensdagaand is Home Group weer by ons en Alta begin die Crown geldkursus vir die sendelinge wat goed ontvang word.
Vrydagoggend bid ons weer vir die kinders en daar is heelwat van die kinders uit die gemeenskap. Daar word in die besonder gebid vir kinders wat in Uganda uit hul huise ontvoer word gedurende die nagte en dan gebruik word as rebelsoldate.
Vrydag sluit die skool vir 3 maande en ons gaan baie gebed benodig in die tyd vir geduld en uithou vermoë.
Die aand teen 18:30 ontvang ons ’n skenking van 25 ton gekonfiskeerde gebottelde water van die Mosambiek se doeane. Ons paaie is egter nie goedgenoeg vir so ’n groot vragmotor nie en die val by die eerste draai vas. Almal val toe maar in om die vrag af te laai, om die vragmotor ligter te kry en dan moonlik kan uitkom, maar sonder enige sukses. Daar word hard gewerk tot 23:00. Die uiteinde was dat daar tot die volgende dag gewag moes word om ’n voertuig te kry om die vragmotor uit te trek. Ons het ongelukkig Saterdagoggend se operasie gemis, want ons moes gaste stad toe neem. Die probleem is egter dat ons 25 000 liter verniet gekry het, maar ons moet van dit ontslae raak en opruim en die sentrum in orde kry,  voor ’n besoek van Maputo se Burgermeester op Woensdag. Dis ’n reuse taak. Kyk na die foto’s onder.
Sondag is ons na die Afrikaanse Kerk toe en die aand is die vrouens gepamperlang en voor gebid deur ’n groep vroue vanaf Engeland en die mans het hulleself vermaak met ’n braaivleis.

Daar word baie gepraat oor die vredesooreenkoms tussen Frelimo en Renamo wat verbreek is, die Mosambiekers is baie bekommerd daaroor, veral die meegaande geweld. Dit gebeur alles so 800km noord van ons en met vertroue in God is ons nie bekommerd dat daar weer ’n volskaalse burgeroorlog sal ontstaan nie. Die munisipale verkiesings is einde November en ons verwag daar gaan dalk onrustighede sal wees soos dit maar gaan in alle Afrika lande wanneer daar verkiesings is.