5 – 11 Mei 2014

Maandag en Dinsdag doen ons al die aankope vir almal in Zimpeto wat iets uit Nelspruit benodig. Woensdag trek ons ons kruisies en ry terug Maputo toe. Die kinders kom almal vir ’n drukkie toe hulle agterkom ons is terug.
By Home Group Woensdag aand kyk ons na dramafliek wat handel oor Grace en ons kry elkeen ’n stuk oor Grace en Forgiveness wat gelees moet word.
Gedurende die week kom laai ’n pa en stiefma ‘n kind by die sentrum af en verdwyn. Die kind is 4 jaar oud, weeg 10kg, gebreekte arm en vol letsels, daar word ook vermoed dat een been en ribbebene ook gebreek is. Dit is hartseer om te sien, maar dan weer kry ons gratis en goeie behandeling by die privaat hospitaal vir hom.
Waterpokkies het ook kop uitgesteek hier in die sentrum.

Terwyl ons in Nelspruit was, het ons ’n DVD gekoop met die naam, ‘Love, Sex and Dating’ met die oog daarop om dit met die groot seuns te hanteer. Sondagaand draai hulle in die huis rond en kom op die DVD af, dit het hulle nuuskierig gemaak en wil nou net dit sien. Ons moet egter die educator eers daarna laat kyk want hy gaan die vertaling moet doen.

28 April – 4 Mei 2014

Maandagaand neem ons afskeid van die dokter wat vir ’n kort tyd hier was. Ons gaan na die eetplek by die swembad, maar hulle is nou nie juis bekend vir spoedige diens nie. Ons eet lekker, maar was toe ook al so honger na ongeveer twee ure se wag, dat enige iets lekker sou wees.
Dinsdag neem ons weer afskeid van een van die klein seuntjies wat huis toe gaan. Hy is kalm en nie tranerig nie, so dit is vir almal makliker.
Woensdagaand kry ons meer inligting oor tieners en hoekom hulle sulke eienaardige gedrag en optredes kan hê. Dis as of daar ’n kortsluiting in hul breine is, en net nie logiese denke kan hê nie.
Donderdag,  is werkersdag en ook hier is dit ’n vakansiedag. Petrus, Celia, John en Clare  gaan Cumbani toe om die boorgatpomp wat gesteel is te vervang. Vir middagete kry hulle vis in olie gebraai (van die kop tot by die stertvin volledig), pap met te min sout en masinga, of so iets, sous (iets wat van ’n plant se blare gemaak word). Die vis se kop word afgebreek en die res word met die hand stukkie vir stukkie ge-eet. Dus was Petrus Donderdagaand baie honger.
Die skole sluit Vrydag vir ’n week en die kinders is vroeg terug van die skool en neem die huis oor. Dis net met etenstye dat ons stilte ervaar.

Saterdagoggend ry ons  en een van die sendelinge wat deur die grens moet gaan Suid-Afrika toe. Ons waardeer die stilte en sy gaan Sondag met ’n bus terug en ons ry verder Nelspruit toe om Maandagoggend die kar in te neem vir ’n diens. Ons het ’n lang lys goed wat ons moet koop, oplaai en so voorts vir almal en vir die seuns.

22 April -27 April 2014

Maandag met die vergadering word ons gevra om vir Woensdag se ‘home group’ ons ervarings van wonderwerke aan te stuur. Hier volg ’n paar van die wonders wat vertel is:
Iemand vertel dat sy wakker geword  het met die gevoel sy moet ernstig bid vir ’n vriend se suster wat sy nog nooit ontmoet het nie, dit was kort voor Kersfees. Sy bid vir 4 ure wat nie gewoond vir haar is nie. Na die feestyd vertel die vriend vir haar dat sy suster  selfmoord wou pleeg en dat sy betyds gevind is en die tyd die gebeure het oor een gestem met die dag en tyd wat sy vir die vrou gebid het.
Nog een vertel van ’n uitslag wat sy vir ’n tyd gehad het en dat daar vir haar gebid is en dat sy later dieselfde dag gesien het dat die uitslag weg is.
’n Dokter, wat ‘n besoeker is, vertel van iemand wat geval het en sy hand ontwrig het, die kneukels het heeltemal op die verkeerde plek gesit en hy wou nie hê dat hulle vir hom moet bid nie, want dit was sy eie skuld omdat hy nie gekyk het wat hy doen nie. Hulle  neem toe sy hand om te kyk en begin toe bid en daar skuif die kneukels terug in posisie in en die ou het dit nie eens agter gekom nie. 
By ’n Bybelskool het ’n vroue student vertel dat sy nie met die kursus kan aangaan nie,  want die dokters het gesê dat haar bene in ‘n te slegte toestand is en dat sy dinge baie rustiger sal moet neem. Die instrukteur in die klas sê toe sy moet aanhou klas toe kom en dat sy sal genees want hulle gaan vir haar bid. Toe sy egter die sere aan die vrou se bene sien het sy gewonder hoekom sy  dit gesê het, want dit het glad nie goed gelyk nie. Hulle het gebid en sy het gesond geword en die kursus voltooi.
Nog iemand het vertel van ‘n meisie vir wie sy gebid het wat baie siek was en drie maande later het sy gehoor dat sy heeltemal genees is.
Sy het ook vir ’n kind gebid wat baie probleme gehad het, onder andere erge skoliose, asemhalings probleme en nog ander goed ook en toe vertel die dokters dat daar ook ’n probleem met haar oë is en dat hulle nie dink sy sal kan sien as sy ouer is nie. Sy het gevoel dat die kind soveel probleme alreeds het dat sy moedeloos en frustreerd gebid het en gevra het dat dit asseblief nie ook nog met die kind moet gebeur nie. Sy moes maandeliks terug hospitaal toe vir ondersoeke en na ’n aantal maande was hier ’n besoekende oogkundige-span. Sy vra hulle om assebief na die kind se toetse te kyk, die oë te ondersoek en vir haar te sê wat hulle mening daaroor is. Hulle het die toetse deurgegaan en hul eie toetse gedoen en naderhand gevra of daar nog ’n kind met dieselfde naam is, want hulle kry glad nie ’n verband tussen die kind wat hulle ondersoek het en die vorige toetse resultate nie. Haar oë was normaal en is tot vandag, ’n hele paar jaar later, nog steeds 100%.

Donderdagaand se diens was uitsonderlik, meer besonderhede is op facebook. www.facebook.com/petrusenalta
Die knappie wat die TV beskadig het lê Donderdagaand en slaap toe ons vir almal moet bid wat so hartseer was. Na ’n rukkie kom ons agter dat daar iemand by hom sit en baie ernstig vir hom bid, maar ons verstaan nie wat hy bid nie. Na hierdie gebed merk ons die laaste paar dae dat hy besonder kalm en rustig is, daar is ook ander wat al ’n tyd lank vir hom bid. Dit lyk of al die gebede werk, dit gaan beslis met hom beter. Ons kry hom eintlik jammer, daar is nou weer ’n TV in die camerata, maar sy straf was dat hy nie mag TV kyk vir ’n week nadat hulle ’n nuwe TV gekry het nie. Die ander laat hom dit ook nie vergeet nie. Vannaand is ons camarata toe en vind hom alleen op sy bed terwyl die ander kyk. Hy lyk maar bedremeld, maar kla glad nie. Moet sê hy vat sy straf soos ’n man, nie soos van die ander wat altyd ander beskuldig en alles doen om uit die straf te kom nie.


Tydens Sondag se diens handel die preek oor eenheid en vertroue in God en as jou verhouding met jou pa nie goed was nie is dit moeilik om God te vertrou. Almal kry toe geleentheid om vorentoe te gaan sodat daar vir hulle gebid kan word, met 3 pa’s wat hulle pa’s verteenwoordig  en toe word daar ook 3 ma’s gevra om dieselfde te doen. Daar is toe net Alta wat ’n ma is,  om die sendlinge te verteenwoordig.

14 April – 22 April 2014

Ons pak die Portugees die week aan met een van die seuns in die camerata om ons te help met sinskonstruksie en uitspraak. Na ’n besige dag voel dit of  die inligting te veel vir ons breine is. Ons gaan dit 3 maal ’n week doen.
Alta help uit in die ‘nursery’, want die mense wat daar toesig hou, moet Suid-Afrika toe om aansoek te doen vir die verlenging van hul visa. Daar is 3 nuwe kinders; tweeling dogtertjies van ’n jaar, baie ondervoed en hulle kan skaars sit, lyk soos klein 6maande baba gewoonlik lyk en nog ’n dogtertjie van 5 maande wat soos ‘n 2maande oue baba lyk, net langer. Sy lyk vir my oud, haar gesigies is verrimpel. Dit maak mens sommer hartseer om sulke kinders te sien, daar is geen lig in die tweeling se ogies nie, nie eers as daar met hulle gespeel word nie.
Woensdag ongeveer 13:00 kry ons ’n oproep, daar is ’n nuwe seun, hulle het gedink om hom by camerata 5 te plaas, maar hy is te groot en hul dink dit sal beter wees as hy by ons geplaas word. Hy en sy boetie(baby house) is deur ’n ‘ouma’ van die gemeenskap versorg terwyl die ma in die hospitaal is. Die kerk het met die familie gepraat, maar die sien nie kans vir nog kinders nie en het toestemming gegee dat hulle Iris kontak om die kinders op te neem. Dis vinnig klere bymekaar sit vir hom, want niks word by die families geneem nie.
Die gas van Pemba wat agter moes bly, geniet die kinders en help met aktiwiteite, hy is nogal goed met hulle en hulle geniet die man wat met hulle speel. Die ou van Suid-Afrika sukkel nog met die bakkie. Die plan is dat hy Woensdag sal terugkom en dan vlieg hul Donderdag op Pemba toe en kom so oor 2 of 3 weke terug om die kar en die ander goed wat gestoor word, te kom haal.
Ons ry Donderdag teen 11:00, vir die maandelikse uit en in, grens toe en Marloth toe vir die naweek. Toe ons die e-posse oopmaak sien ons dat nog ’n seun volgende week huis toe gaan. Die 2 boeties is beide in die sentrum en die oudste een sou huistoe gaan, maar die jonger een sou eers bly en later in die jaar gaan. Die ma het blykbaar versoek dat hy ook nou kan gaan, ons is bly daaroor, want hy sou dit baie moeilik aanvaar het om te moes bly.
Gededsversoeke:
Bid asseblief vir die kinders wat terug geplaas is, vir aanpassing en inskakeling, sodat hulle daar ook gelukkig sal wees en sal onthou wat hul hier van Jesus geleer het en altyd aan Hom sal vashou en glo.
Vir samewerking van die personeel met die sendelinge.
Vir die camerata met al die uitplasings en die nuwe kind en sy boetie.
Vir die wat siek is en beskerming teen malaria en allerhande ander siektes.

7 April – 13 April 2014

Maandag is ’n bankvakansiedag hier, Vroue Dag.  Dis klere uitsorteer en reg kry vir die kinders wat terug geplaas gaan word by familie, een van die klein seuntjies (nuutste groep) en een van die groot seuns. Die klein seuntjie gaan Woensdag na sy suster toe wat nou getroud is en ’n baba het. En die grooter een gaan Donderdag na sy ouma toe. Die kinders word Maandag laat middag ingelig dat hulle ‘huis toe’ gaan. Dis vir hulle ’n skok, maar as dit vroër gedoen word loop hulle weg en is daar allerhande probleme.
Woensdagoggend gaan ek om die kleintjie se klere te pak, van die ander kinders het vir hom van hulle goed gegee, T-hemde, truie, speelgoed ens. Van die pas nie eers vir hom nie en moet ek uithaal en agter laat, aangesien hy genoeg goed het en ons nie alles gepak kan kry nie. Die kleintjie is hartseer toe hy moet gaan en dit maak dit vir ons moeilik en moet ons hard sluk aan die trane. En Donderdag doen ons dit weer, dis bietjie makliker, tieners wys ook nie soveel emosie nie. Ongeveer 4 ure later kry ons ’n boodskap dat nog een van die groot seun  die volgende dag uitgeplaas word na ’n skema waar kinders gaan wat nie familie het nie. Dit is onverwags en ’n geskarel om alles reg te kry. Hy is redelik omgekrap, maar lyk later tog of hy meer rustig raak en dit begin verwerk. Die hele camerata is geskud deur die terugplasings en wil weet wie nog gaan.
Donderdag raak die basis bedrywig met mense wat vir die konferensie kom. Dit reën ook en hulle hang goed teen die mure op om droog te word wanneer die son uitkom. Almal, veral die kinders, is ook opgewonde oor Roland en Heidi wat kom.
Vrydagoggend is die gradueeringsplegtigheid van die Bybelskool en die middag begin die konferensie.
Vrydagaand kry ons onverwags gaste, dis 2 mans wat oppad is Pemba toe, maar die voertuig gee probleme en hulle kom slaap by ons in die huis. Die een is ‘n Suid-Afrikaner en die ander een ’n Kanadees. Hulle probeer om vas te stel wat die probleem is en kry ’n ou wat na  die voertuig kyk, maar geen sukses nie en hulle pak alles af en die ou van Suid-Afrika ry Sondag terug teen ’n slakkepas. Die Kanadees se paspoort/visa laat nie toe dat hy weer uitgaan sonder om sy 6 maande visa in die gedrang te bring nie, dus moet hy bly.
Saterdagoggend is redelik bedrywig, die kinders kry tydens die konferensie hulle brood, maar nie tee nie. Hulle is almal by die venster vir margarien en grondboontjiebotter. Die educator bel en vra ons moet kom, ‘n seun het die TV gebreek. Die seun is altyd in die moeilikheid en mens moet rustig met hom werk om die storie uit hom te kry. Blykbaar was dit ’n ongeluk, hy het albasters in die camerata gegooi en een het die skerm getref en nou werk die TV nie meer nie. Almal is vies vir hom, want nou kan hulle nie DVD’s kyk nie en almal deel straf uit, party wil hom sommer na ’n ander camerata toe stuur.
Saterdagaand ontmoet al die sendelinge persoonlik vir Rolland en Heidi in die gebedskamer waar ons ook vir hulle bid.
Sondag eindig die konferensie en dit raak weer rustig die middag.
Gededsversoeke:
Bid asseblief vir die kinders wat terug geplaas is, vir aanpassing en inskakeling, sodat hulle daar ook gelukkig sal wees en sal onthou wat hul hier van Jesus geleer het en altyd aan Hom sal vashou en glo.
Vir samewerking van die personeel met die sendelinge.
Vir die siekes en beskerming teen malaria en allerhande ander siektes.
Vir die seun wat HIV, kanker en TB het, dit lyk asof daar ’n infeksie is wat hom olik maak.
Bid asseblief ook vir die seun.

Vra gerus as daar van julle is wat vir ‘n kind wil bid, hulle het selde iemand wat soos ’n ouer vir hulle bid. Inligting sal gedeel word oor ’n spesifieke kind se onstandighede as jul bereid is om vir hulle te bid.


31 Maart – 6 April 2014

Die week is bedrywig met al die normale goed, kinders aandag gee, klere sorteer en ons begin reg maak vir kinderdag. Ons het twee keer se gaan Suid Afrika toe as daar dinge aangekoop moet word. Dus is ons besig om te kyk wat beskikbaar is en wat gekoop moet word.
Donderdag word ons ingelig dat twee seuns in ons dorm, ’n groote en ’n kleintjie , teruggeplaas gaan word na familie. 
Saterdag is ons huweliksherdenking, ons ploeter stad toe deur modderige ompaaie wat stiller is, die ander paaie het stil gestaan, geen beweging nie, want dit is die einde van die maand. Ons het baie reën gehad vandaar die modderpaaie. Ons gaan eet by die restaurant waar ons al voorheen geëet het en waar jy hoog bo die see oor die see uitkyk. Later die middag gaan loop ons in Spar rond en koop ’n paar goed. Die teerpad terug huis toe is steeds stadig weens verkeer, al is dit al 4uur. Terug was Petrus eers die Kia. Saterdagaand braai ons vleis saam met die 2 SA meisies wat nou hier by ons is. Hulle het maar gesukkel met die aanpas maar dit gaan beter.
Sondag is ons weer Motala se kerk toe en waardeer die goeie preek.
So 2 weke gelede verneem ons, insluitende die bestuurders, dat hier ’n konferensie is. In Afrika tradisie is daar geen idee hoeveel mense die konferensie gaan bywoon nie, 100 of 1000 of meer. Daar moet slaapplek en kos gegee word, nogal moeilik as jy nie weet vir hoeveel mense nie. Die groot nuus is dat Rolland en Heidi ook hier gaan wees.
Gebedsversoeke:
Bid asseblief vir die konferensie, dat alles goed sal verloop.
Vir die kinders wat na hul families toe moet gaan, dat die aanpassing goed sal gaan en dat hulle gelukkig en goed versorg sal word.
Vir samewerking van die personeel met die sendelinge.
Vir die kinders, siekes en gesondes en vir beskerming teen veral malaria, voorkoms het baie verhoog.

Vir ons vir geduld met die kinders en die taal-aanleerdery

24 – 30 Maart 2014

Woensdagoggend sesuur word die ‘container’ wat ons van Nederland af ontvang het, saam met die besoekers van die Termei-gemeente in Nederland wat die skenkers was, oopgemaak. Daar is 4 persone van Nederland, 4 sendelinge en nog 3 besoekers. Dis ’n groot klomp goed wat daar uitkom. Bokse en bokse klere en lakens en ander goed. Gelukkig is dit gemerk en kan ons dit sorteer. Beddens en matrasse, ’n sofa-bank, baba beddens, tafeltjies en stoeltjies, naaldwerkmasjiene, speelgoed en sakkies met tandepasta, tandeborsel en seep wat oral tussen alles ingepak is. Ons pak die toiletsakkies in plastieksakke (die moet Donderdagaand in die kerk uitgedeel word) voordat ons enige iets anders kan by kom. Nadat alles uit is, begin ons weer terugpak aan dit wat nie onmiddelik gebruik gaan word nie. Dit voel soos 10 uur toe ons klaar is, maar toe is dit eers 8 uur en ons is nat gesweet. Die res van die dag word hoofsaaklik gebruik om dit wat nie terug gepak is nie, op plekke te kry waar dit gebruik kan word of gebêre kan word tot Kinderdag of tot benodig.
Donderdagaand word die toiletsakkies en T-hemde in die kerk aan die kinders uitgedeel, foto’s word geneem en almal is baie opgewonde. Meeste se hemde is te groot en daar is ’n paar te kort, maar oor die algemeen is almal gelukkig.
Donderdagnag begin dit sag reën en meeste van Vrydag reën dit steeds, met nou en dan ’n harde buie. Die kinders het ook ‘n ‘sokkertafel’ uit die skenkings ontvang en die staan in die speelkamer hier by ons huis. Na skool is hier hordes kinders, ons sit ’n DVD aan en die grootes speel die sokkertafel terwyl die ander TV kyk. Met tye klink dit vreeslik soos almal opgewonde raak oor iets. Ons begin ook om te skuif in die huis. Die groot seuns speel tot amper 10 uur die aand. Saterdagoggend is dit nog bewolk maar dit reën nie. Weer kyk party TV en die ander speel die sokkertafel. 2 van die seuns speel van ongeveer 11 uur tot 3 uur die middag voor ons eindelik stilte kry. Saterdagaand word ons genooi om saam met besoekers ’n DVD van Angus Buchan te kyk. Na DVD deel die mense van Kanada hulle storie met ons ( sien Facebook) en vertel hoe hulle die DVD en boek by Angus Buchan gekry het. Hulle doen ook uitreike op hul plaas soos die Mithy Men goed, net kleiner en wou met Angus kennis maak en hoor toe dat hul stories baie dieselfde is.

Ons het die week regtig baie seëninge ervaar met die groot donasie. Ons dank aan die gemeente in Termei Nederland en aan God vir alles wat ons so van Hom ontvang.

17 – 23 Maart 2014

Dinsdag beleef een van ons mede sendelinge die doel waarvoor sy gestuur is, toe ’n buurvrou van haar sterf, meer hieroor op facebook.
Woensdag word Petrus en John uitgenooi vir middagete by die restaurant oorkant die straat, gebraaide varktjops, pap en slaai. Die ou kan nogal die vleis lekker braai.
Woensdagaand met Home Group word daar gepraat oor oorwinning oor probleme en tradisies wat van die sedelinge hier ondervind het. Dit is ’n inspireerende aand vir ons jong sendelinge.
Saterdag trou een van die jong sendelinge, sy het Alta gevra om te help met die rok wat sy in Amerika gekoop het en effens te groot is. Sy spook die hele week om die trourok klaar te kry vir die troue Saterdag en voor ons Donderdag die pad SA toe vat.
Donderdagoggend val ons en die Engelse paartjie John en Clare in die pad SA toe. Die program is om alle besigheid Donderdag af te handel en die res van die naweek te rus.
Daar is ooral tekens dat Marloth onder swaar reën deur geloop het, paaie is verspoel en die vlak wat die Krokodilrivier gehaal het (dis nou nie deur die reën wat in Marloth geval het nie) wys dat dit kwaai in die Laeveld gereën het. Volgens die inwoners op Marloth het daar oor 2 agtereenvolgende dae 400mm reën geval met ’n verder 100mm ’n paar dae later.
Alta het ’n lekker somer-sinus-verkoue.
Bid asseblief vir ons Camarata, dat alles in die camarata rustig en goed sal verloop. Hier is ’n paar ding waarvoor meer spesifiek gebid kan word:
Daar is ’n klein seuntjie wat groot gebou is en dit lyk as of hy in ’n boelie ontaard.
Die groot seuns is soos regte tieners, rebeleer teen die skoolreëls, soos haar lengtes, skoene, ens.
Bid asb vir hulle vordering op skool en vir die met gesondheids problemme. (3 is HIV +, een het ook TB en kanker).

As daar iemand is wat ’n seun wil ‘aanneem’ deur vir ’n spesifieke kind te bid sal ons dit baie waardeer, dit maak ’n groot verskil in hulle lewens, selfs al weet hulle nie daarvan nie. As julle bereid is, sal ons meer inligting ivm die kind gee en indien jul wil kan jul ook vir hulle boodskappe stuur wat ons vir hulle kan gee. Reageer asseblief by ‘Comments’

10 – 16 Maart 2014

Die week verloop rustig, niks uitsonderlik nie. Die kinders bring nog daagliks broeke wat se nate losgetrek het om regte maak.
Daar is nog steeds kinders wat die virus opdoen en so lekker voel nie. Daar is ook nog die dogter wat baie siek is en nog nie beterskap wys nie. Sy het 5 siektes waarvoor sy behandeling ontvang, en gooi op van elke hoesbui. Met die seun wat se been gebreek het, gaan dit redelik. Die grootste gevaar is longontsteking en bedsere waar die gips hom druk en skaaf.
Een van die sendelinge probeer om die kerkdiens op ’n Donderdag meer kinder-vriendelik te kry en ook die liedere wat gesing word op die skerm te kry, in 3 tale waar moontlik. Die pastore kla dat die kinders te raserig is, voordat die diens begin. Sy het begin om goed van die internet af te trek en voor die diens te wys om hulle gouer en rustig in die kerk te kry. Donderdagaand Alta oppad kerk toe is kry sy langs die pad drie wat oor iets stry. Hulle wil nie aanstap kerk toe nie, sy sê toe, ‘luister’ wys na haar oor en sê DVD en daar laat spander al 3, skoon vergeet dat hulle in ’n groot stryery was.  ’n Ander een was besig om die eetsaal skoon te maak, toe die eerste goed getoets word vir die diens, hy het net daar gebly en glad nie terug gegaan nie, net met afwagting bly kyk.
Bid asseblief vir ons Camarata, dat alles in die camarata rustig en goed sal verloop. Hier is ’n paar ding waarvoor meer spesifiek gebid kan word:
Daar is ’n klein seuntjie wat groot gebou is en dit lyk as of hy in ’n boelie ontaard.
Die groot seuns is soos regte tieners, rebeleer teen die skoolreëls, soos haar lengtes, skoene, ens.
Bid asb vir hulle vordering op skool en vir die met gesondheids problemme. (3 is HIV +, een het ook TB en kanker).

As daar iemand is wat ’n seun wil ‘aanneem’ deur vir ’n spesifieke kind te bid sal ons dit baie waardeer, dit maak ’n groot verskil in hulle lewens, selfs al weet hulle nie daarvan nie. As julle bereid is, sal ons meer inligting ivm die kind gee en indien jul wil kan jul ook vir hulle boodskappe stuur wat ons vir hulle kan gee. Reageer asseblief met ‘n opmerking – sien skakel hieronder.

3 – 9 Maart 2014

Die week begin met die tia en ‘educator’ wat nie een by die dorm is toe Alta daar kom nie en dis redelike chaos en almal is laat. Daarby begin ons ook die week met ‘n kragonderbrekking wat die patroon van die week blyk te wees. (Ons is baie dankbaar vir die tye wat dit wel aan was en die kragopwekker die volle lading kan hanteer). Ontbyt was ’n paar oggende laat, die tee was nie betyds reg nie of die brood het laat opgedaag.
Die klein seuntjies se klere is deurgegaan en alles wat te klein of fodde is, is weggeneem. Die skoolklere sage van herstel, korter en kleiner maak duur ook voort, aangesien almal ook nog nie elk ’n broek en hemp gekry het nie.
Ons bid vir gesondheid en die herstel van kinders wat siek is en die virus doen nog steeds die rondte.
Rekenaarvirusse steek ook hier en daar kop uit en die ‘prayer house ‘ kry gordyne, alles te midde van 34-36° celsius en humiditeit van tussen 70 en 100%. (nie geweet ‘n mens kan so baie sweet nie)
Een van die groot seuns verjaar en sy bestelling is kos, nie koek nie, en hy wil dit self maak. Dus maak ons Saterdagoggend kos sodat hulle dit die middag kan eet. Dis ’n worsgereg met allerhande groente, wat alles saam met rys gaar gemaak word. Hulle smul daaraan, so ’n uur nadat hulle middagete gehad het. Daarna is hulle swembad toe saam met ’n sendeling.

Ons lees die afgelope week van oorstomingsvlakke, soort gelyk aan 2000, langs die Incomatirivier wat deur die Komati- en Krokkodilriviere, vanuit SA wat baie reen gehad het, gevoed word. Die rivier maak ’n wye draai deur die suidelike Mosambiek en loop hier naby ons in die see in. Ons wil graag sien as die rivier in vloed is en die naaste wat ons daaraan kan kom is by Marracuene, 30km noord van ons. Sondagmiddag suiker ons af Marracuene toe, daar aan gekom sien ons niks van ’n vloed nie, alles is soos dit altyd was wanneer ons met die veerboot oorgaan na Macanete Eiland. Die pad wat die rivier volg is laaste gedeelte, soos 100km, al langs die see af deur vleilande waar ons vermoed die vloedwater gebuffer is.